بازگشت به بلاگ
مشتری ارزشمندتحلیل مشتری

شناسایی مشتریان ارزشمند کسب‌وکار: از رفتار خرید تا بررسی سودآوری

دوریفای۱۱ دقیقه زمان برای مطالعه
شناسایی مشتریان ارزشمند کسب‌وکار: از رفتار خرید تا بررسی سودآوری
شناسایی مشتریان ارزشمند کسب‌وکار: از رفتار خرید تا بررسی سودآوری

شناسایی مشتریان ارزشمند کسب‌وکار: از رفتار خرید تا بررسی سودآوری

مرتب‌کردن فهرست مشتریان بر اساس مبلغ خرید، لزوماً سودآورترین‌ها را نشان نمی‌دهد. برای شناسایی مشتریان ارزشمند کسب‌وکار، تاریخ، تعداد و مبلغ خرید را بررسی کنید؛ بعد تخفیف، مرجوعی و هزینه‌های مستقیم را در محاسبه بیاورید. به این ترتیب می‌بینید چه کسی سود ساخته، خرید کدام مشتری نسبت به روال معمولش عقب افتاده و پیگیری کدام گروه ارزش دارد. برای شروع، یک فایل سادهٔ فروش کافی است.

مشتری ارزشمند دقیقاً چه کسی است؟

بزرگ‌ترین فاکتور، به‌تنهایی نشانهٔ ارزشمندترین مشتری نیست. برای ارزیابی هر مشتری باید دید در یک بازهٔ مشخص چقدر سود قابل‌انتساب ساخته، احتمال خرید دوبارهٔ او چقدر است و حفظ رابطه با او چه هزینه‌ای دارد. کسی که مرتب با تخفیف سنگین خرید می‌کند، شاید از مشتری کم‌تکرارتری که محصول سودآورتری می‌خرد، ارزش اقتصادی کمتری داشته باشد.

برای قضاوت، سه عدد را از هم جدا کنید:

  • فروش ناخالص: مجموع مبلغ سفارش‌ها پیش از کسر تخفیف و مرجوعی.
  • فروش خالص: مبلغی که پس از کسر تخفیف و مرجوعی از آن خریدها باقی مانده است.
  • سود قابل‌انتساب: فروش خالص منهای هزینه‌های مستقیمی که می‌توان به همان خریدها نسبت داد؛ مثل هزینهٔ تولید یا ارائهٔ محصول، کارمزد پرداخت و پشتیبانی اختصاصی.

عدد سوم برای اولویت‌بندی مشتریان راهنمای بهتری است، ولی سود حسابداری کل کسب‌وکار را نشان نمی‌دهد. هزینه‌های عمومی مانند اجاره و حقوق تیم در آن نیست، مگر اینکه با روش مشخصی به مشتریان تخصیص داده شوند. سود گذشته نیز خرید آینده را تضمین نمی‌کند: پیگیری مشتری پرسودی که مدتی خرید نکرده، با حفظ رابطهٔ مشتری پرسود و فعال فرق دارد.

برای شناسایی مشتریان ارزشمند چه داده‌هایی لازم است؟

بازهٔ بررسی را با چرخهٔ خرید هماهنگ کنید. اگر مشتریان چند بار در سال خرید می‌کنند، دادهٔ چند ماه می‌تواند نقطهٔ آغاز باشد. برای محصولی که سالی یک‌بار تمدید می‌شود، همین بازهٔ کوتاه بسیاری از مشتریان خوب را به‌اشتباه غیرفعال نشان می‌دهد.

برای هر سفارش نهایی‌شده، شناسهٔ مشتری، تاریخ خرید و مبلغ پس از تخفیف و مرجوعی را ثبت کنید. با شناسه می‌توانید سفارش‌های یک نفر را کنار هم بگذارید. اگر داده‌اش را دارید، هزینهٔ مستقیم سفارش و هزینهٔ تماس یا جذب مشتری را هم جداگانه نگه دارید. سفارش لغوشده یا کاملاً بازپرداخت‌شده را خرید حساب نکنید و بازپرداخت جزئی را در مبلغ خالص اعمال کنید. در فروش سازمانی، پیش از محاسبه روشن کنید «مشتری» شخص خریدار است یا سازمان طرف قرارداد؛ وگرنه سفارش‌های یک حساب بین چند شناسه پخش می‌شود.

اگر فعلاً فقط فاکتور و تاریخ دارید، همان‌ها برای دیدن رفتار خرید کافی‌اند. تا وقتی هزینه‌ها را بررسی نکرده‌اید، خروجی را «سودآورترین مشتریان» ننامید.

گام اول: رفتار خرید را با RFM ببینید

تحلیل RFM سه سؤال ساده از دادهٔ خرید می‌پرسد:

  • R یا تازگی خرید (Recency): چند روز از آخرین خرید گذشته است؟ عدد کمتر نشانهٔ فعالیت تازه‌تر است.
  • F یا تعداد خرید (Frequency): مشتری در بازهٔ انتخاب‌شده چند خرید نهایی‌شده داشته است؟
  • M یا مبلغ خرید (Monetary): در این محاسبه، مجموع فروش خالص آن مشتری در همان بازه چقدر است؟

برای هر معیار می‌توانید امتیاز ۱ تا ۳ یا ۱ تا ۵ بدهید و سه امتیاز را کنار هم بخوانید. مرز هر امتیاز را با توجه به رفتار واقعی مشتریان تعیین کنید. «۹۰ روز بدون خرید» برای کالایی با خرید هفتگی همان معنایی را ندارد که برای دوره‌ای با خرید سالانه دارد. امتیاز RFM تصویری از رفتار خرید ثبت‌شده است؛ مبلغ خرید در آن سود را نشان نمی‌دهد. راهنمای گزارش مشتریان شاپیفای نیز این سه معیار را برای گروه‌بندی مشتریان به کار می‌برد.

با RFM می‌توانید مشتریان فعال، خریداران تازه و افرادی را که شاید در خطر ریزش باشند از هم جدا کنید. برای نمونه، اگر آخرین خرید یک مشتری پرتکرار قدیمی شده است، سابقهٔ او ارزش بررسی دارد. پیش از فرستادن پیام بازگشت، ببینید این فاصله واقعاً از چرخهٔ معمول خریدش طولانی‌تر شده است یا نه.

گام دوم: سود مشتری را به امتیاز رفتاری اضافه کنید

پس از گروه‌بندی رفتاری، مجموع فروش خالص و هزینه‌های مستقیم را برای هر شناسه حساب کنید. محاسبهٔ اولیه چنین است:

سود قابل‌انتساب مشتری در بازه = مجموع فروش خالص او − مجموع هزینه‌های مستقیم همان فروش‌ها

در مثال فرضی، یک مشتری ۱۲ میلیون تومان فروش خالص و ۹ میلیون تومان هزینهٔ مستقیم داشته است؛ مشتری دیگر ۸ میلیون تومان فروش خالص و ۳ میلیون تومان هزینه. سود قابل‌انتساب اولی ۳ میلیون تومان و دومی ۵ میلیون تومان است. اگر برچسب «VIP» را فقط بر اساس مبلغ خرید بدهید، اولویت این دو را وارونه می‌کنید. تخفیف و مرجوعی را دوباره از فروش خالص کم نکنید؛ اثرشان باید فقط یک‌بار در داده ثبت شود.

هزینهٔ جذب مشتری یا CAC را هنگام سنجش سودآوری جذب مشتری جدید یا بازگشت هزینهٔ کمپین وارد محاسبه کنید. نسبت‌دادن یک هزینهٔ جذب یکسان و حدسی به همهٔ مشتریان، نتیجه را گمراه‌کننده می‌کند. برای گروه‌هایی که به رسیدگی بیشتری نیاز دارند، هزینهٔ تماس اختصاصی و خدمت‌رسانی را نیز ببینید.

ارزش طول عمر مشتری چه چیزی به این تصویر اضافه می‌کند؟

ارزش طول عمر مشتری یا CLV می‌تواند ارزش ثبت‌شدهٔ رابطه تا امروز یا ارزش پیش‌بینی‌شدهٔ آن را نشان دهد. در اینجا منظور، CLV پیش‌بینی‌شده است؛ RFM و سود بازه، گذشته را توصیف می‌کنند. برای برآورد سادهٔ مبتنی بر سود، سود متوسط هر خرید را در تعداد خریدهای مورد انتظار طی دوره‌ای معین ضرب کنید و هزینهٔ مورد انتظار حفظ و خدمت‌رسانی را از آن کم کنید. اگر به‌جای سود، مبلغ فروش را وارد کنید، خروجی «CLV درآمدی» است و نباید آن را با سود مقایسه کنید. راهنمای CLV شاپیفای نیز محاسبهٔ درآمدی، تعدیل با حاشیهٔ سود و ارزش تاریخی و پیش‌بینی‌شده را از هم جدا می‌کند.

این برآورد به تاریخچهٔ کافی و فرض روشن دربارهٔ خریدهای بعدی نیاز دارد. با دادهٔ کم، بهتر است مشتریان مشابه را گروه‌بندی کنید و برای هر گروه یک بازهٔ احتمالی در نظر بگیرید؛ یک عدد دقیق‌نما کمکی به تصمیم نمی‌کند. حتی بدون محاسبهٔ CLV، رفتار خرید و سود قابل‌انتساب برای تصمیم اولیه مفیدند.

یک مثال عددی: کدام مشتری در اولویت است؟

جدول زیر کاملاً فرضی است. روز تحلیل را ۳۰ شهریور و بازهٔ بررسی را شش ماه اخیر در نظر بگیرید. مبلغ‌ها به میلیون تومان‌اند. تخفیف و مرجوعی پیش‌تر از فروش خالص کسر شده‌اند. در این مثال، خرید تا ۳۰ روز پیش امتیاز تازگی ۳، خرید ۳۱ تا ۹۰ روز پیش امتیاز ۲ و خرید قدیمی‌تر امتیاز ۱ می‌گیرد. برای تعداد خرید، یک خرید امتیاز ۱، دو خرید امتیاز ۲ و سه خرید یا بیشتر امتیاز ۳ دارد. برای مبلغ خرید نیز کمتر از ۵ میلیون امتیاز ۱، از ۵ تا کمتر از ۱۰ میلیون امتیاز ۲ و ۱۰ میلیون به بالا امتیاز ۳ می‌گیرد. این مرزها فقط به همین مثال تعلق دارند.

مشتریآخرین خریدتعداد خریدفروش خالصهزینهٔ مستقیمسود قابل‌انتسابامتیاز R-F-M
آوا۲۰ روز پیش۴۱۲۹۳۳-۳-۳
بهار۱۵ روز پیش۲۸۳۵۳-۲-۲
پرهام۱۲۰ روز پیش۳۹۴۵۱-۳-۲

آوا بالاترین امتیاز RFM را دارد، ولی در این بازه از بهار سود کمتری ساخته است. بهار با خرید کمتر، سود بیشتری داشته و به‌تازگی هم خرید کرده است. حفظ رضایت او و پیشنهاد محصول مرتبط می‌تواند در اولویت باشد. پرهام نیز سابقهٔ سود خوبی دارد، اما ۱۲۰ روز از آخرین خریدش گذشته است. اگر این فاصله از روال معمول خرید او بیشتر باشد، تماس یا پیشنهاد مرتبط برای بازگشتش ارزش آزمودن دارد. جدول به‌تنهایی نشان نمی‌دهد کدام مشتری در آینده بیشتر خرید خواهد کرد؛ برای پیش‌بینی به سابقهٔ بیشتری نیاز است.

گام سوم: از امتیازها به تصمیم برسید

برای هر مشتری یا گروه، سود قابل‌انتساب در بازهٔ بررسی و فاصلهٔ آخرین خرید تا چرخهٔ معمول خرید را کنار هم بگذارید. از ترکیب این دو می‌توان تصمیم گرفت چه کسی به حفظ رابطه، چه کسی به پیگیری و چه کسی به بازنگری در هزینه یا تخفیف نیاز دارد.

وضعیتاقدام مناسبچه چیزی را بسنجیم؟
سود بالا، فعالحفظ کیفیت رابطه و پیشنهاد مرتبط با خرید قبلیسود خریدهای بعدی و تکرار خرید
سود بالا، در خطر ریزشتماس یا پیام مرتبط با نیاز و سابقهٔ خریدبازگشت به خرید و سود حاصل پس از هزینهٔ تماس
سود پایین، فعالبررسی تخفیف، هزینهٔ خدمت‌رسانی و ترکیب محصولتغییر حاشیهٔ سود، نه فقط افزایش مبلغ فروش
سود پایین، در خطر ریزشآزمودن راه ارتباطی کم‌هزینه در صورت توجیه اقتصادیسود افزوده در برابر هزینهٔ اقدام

پیشنهاد پیام بازگشت برای مشتریانی که مدتی خرید نکرده‌اند، در راهنمای گروه‌های RFM کلاویو نیز آمده است؛ هزینه و سود آن را با دادهٔ کسب‌وکار خود بسنجید.

مرز «سود بالا» را از دادهٔ کسب‌وکار خود بگیرید. اگر محصولات حاشیهٔ سود متفاوتی دارند، مشتریان خریدار محصولات مشابه را با هم مقایسه کنید؛ وگرنه تفاوت محصول را به حساب رفتار مشتری می‌گذارید. برای سنجش اثر یک پیام بازگشت نیز، اگر تعداد مشتریان کافی است، گروه مشابهی را بدون دریافت پیام نگه دارید. مقایسهٔ دو گروه کمک می‌کند فروش‌هایی را که احتمالاً بدون پیام هم رخ می‌دادند، نتیجهٔ کمپین نشمارید.

اگر کسب‌وکار کوچک یا فروش دوره‌ای دارید، روش را چگونه تغییر دهید؟

در کسب‌وکار کوچک، یک فایل شامل شناسهٔ مشتری، تاریخ و فروش خالص سفارش‌ها برای تشخیص خریداران تازه، تکراری و احتمالاً غیرفعال کافی است. با افزودن هزینهٔ ارائهٔ محصول، سود را هم مبنای اولویت قرار دهید. وقتی سابقهٔ فروش بیشتر شد، برآورد ارزش آینده پشتوانهٔ بهتری پیدا می‌کند.

فروش دورهٔ آموزشی محدودیت معیار تعداد خرید را خوب نشان می‌دهد: یک نفر شاید تنها یک دورهٔ سودآور خریده باشد و دیگری چند دورهٔ کم‌حاشیه. امتیاز F به‌تنهایی نفر اول را پایین‌تر می‌نشاند. فاصلهٔ منطقی تا خرید دورهٔ بعدی هم به موضوع و مسیر یادگیری بستگی دارد. در قراردادهای سازمانی، هزینهٔ اجرا و پشتیبانی را از ارزش قرارداد جدا کنید و زمان تمدید را برای تشخیص خطر ریزش ببینید. در این فروش‌ها، «نداشتن خرید در ۹۰ روز» الزاماً هشدار نیست.

خطاهای رایج و زمان بازبینی نتیجه

یکی‌گرفتن مبلغ خرید با ارزش مشتری، نتیجه را از همان ابتدا منحرف می‌کند. بازه‌های نابرابر و ثبت یک مشتری با چند شناسه هم مقایسه را خراب می‌کنند؛ حتی امتیازدهی درست روی چنین داده‌ای پاسخ قابل‌اعتماد نمی‌دهد. آستانهٔ یکسان برای محصولات متفاوت، حذف مرجوعی از محاسبه و یکی‌گرفتن CLV درآمدی با سود آینده نیز اولویت‌ها را جابه‌جا می‌کند.

زمان بازبینی گروه‌ها را با چرخهٔ خرید هماهنگ کنید. بازبینی ماهانه شاید برای فروش پرتکرار مناسب باشد؛ برای محصول یا قرارداد سالانه، تغییر ماهانهٔ امتیازها به‌تنهایی معنای زیادی ندارد. پس از هر اقدام، کنار تعداد سفارش و درآمد، سود پس از هزینهٔ تخفیف، تماس و خدمت‌رسانی را هم بسنجید. آن‌وقت روشن‌تر می‌شود تصمیم چه اثری داشته است.

پرسش‌های رایج دربارهٔ شناسایی مشتریان ارزشمند

آیا مشتری با بیشترین خرید همیشه ارزشمندترین مشتری است؟

خیر. مبلغ خرید به‌تنهایی هزینهٔ ارائهٔ محصول، تخفیف و مرجوعی را نشان نمی‌دهد. فروش خالص و هزینه‌های مستقیم هر مشتری را حساب کنید؛ سپس برای تصمیم دربارهٔ آینده، تازگی خرید و احتمال تکرار آن را هم ببینید.

بدون نرم‌افزار CRM هم می‌توان مشتریان ارزشمند را شناسایی کرد؟

بله. با شناسهٔ مشتری، تاریخ و مبلغ خالص سفارش‌ها می‌توانید در یک فایل ساده تعداد، تازگی و مجموع خرید را محاسبه کنید. برای تشخیص سودآوری، هزینه‌های مستقیم همان سفارش‌ها را هم ثبت کنید. وقتی ثبت و به‌روزرسانی داده‌ها در مقیاس بزرگ‌تر دشوار شود، CRM کمک بیشتری می‌کند.

تفاوت RFM و CLV چیست؟

RFM تازگی، تعداد و مبلغ خریدهای ثبت‌شده را خلاصه می‌کند. CLV می‌تواند ارزش تاریخی رابطه را نشان دهد یا ارزش آیندهٔ آن را برآورد کند. برای گروه‌بندی اولیه، RFM کافی است؛ برآورد CLV آینده به فرض‌ها و دادهٔ بیشتری دربارهٔ خرید و هزینه نیاز دارد.

مشتری سودآوری که مدت‌ها خرید نکرده را VIP حساب کنیم؟

سود گذشتهٔ او دلیل خوبی برای بررسی است. اگر فاصلهٔ آخرین خریدش از چرخهٔ معمول او بیشتر شده، او را در گروه «سودآور و در خطر ریزش» بگذارید و نتیجهٔ اقدام بازگشت را در برابر هزینه‌اش بسنجید. برچسب VIP به‌تنهایی وضعیت فعلی او را نشان نمی‌دهد.


ابزارهای سایتت رو یک‌جا داشته باش

سایت، هاست و دامنه آماده‌ست؛ تو دوره‌هات رو امن بفروش و پرداخت‌ها رو با درگاه دوریفای بگیر. شروع کن

مطالب پیشنهادی