بازگشت به بلاگ
دیتابیسپایگاه داده

دیتابیس چیست؟ توضیح ساده با مثال سفارش دوره آنلاین

دوریفای۱۰ دقیقه زمان برای مطالعه
دیتابیس چیست؟ توضیح ساده با مثال سفارش دوره آنلاین
دیتابیس چیست؟ توضیح ساده با مثال سفارش دوره آنلاین

دیتابیس چیست؟ توضیح ساده با مثال سفارش دوره آنلاین

دیتابیس یا پایگاه داده، مجموعه‌ای سازمان‌یافته از داده‌هاست که می‌توان اطلاعاتش را ثبت، پیدا و به‌روز کرد. در یک سایت آموزشی، این داده‌ها می‌توانند مشخصات هنرجو، دوره و سفارش او باشند. وقتی هنرجویی دوره‌ای می‌خرد، سایت باید سفارش را ذخیره کند و بعداً همان خرید را به او نشان دهد. برای این کار، دانستن نام دوره کافی نیست؛ سایت باید بداند سفارش به کدام هنرجو و کدام دوره مربوط است. این مثال تفاوت خودِ پایگاه داده با نرم‌افزار مدیریت آن و زبان SQL را هم روشن می‌کند. تعریف پایگاه داده در مستندات اوراکل نیز بر سازمان‌یافتگی داده‌ها و امکان دسترسی و تغییر آن‌ها تأکید دارد.

پایگاه داده چه مسئله‌ای را حل می‌کند؟

فرض کنید یک سایت سه نوع اطلاعات دارد: مشخصات هنرجویان، اطلاعات دوره‌ها و سفارش‌های ثبت‌شده. اگر همه‌چیز در یک فهرست بلند نوشته شود، نام و مشخصات هر دوره در سفارش‌های متعدد تکرار می‌شود. اصلاح عنوان یک دوره یا پیدا کردن سفارش‌های یک هنرجو هم دشوارتر خواهد شد.

در یک طرح رابطه‌ای ساده، این اطلاعات در سه جدول «هنرجویان»، «دوره‌ها» و «سفارش‌ها» قرار می‌گیرند. هر هنرجو و هر دوره شناسه‌ای دارد. جدول سفارش‌ها به‌جای تکرار همهٔ مشخصات، شناسهٔ هنرجو و دوره را نگه می‌دارد. برنامه با همین شناسه‌ها می‌فهمد هر سفارش به چه کسی و چه دوره‌ای مربوط است. شکل دقیق جدول‌ها را نیازهای همان سایت تعیین می‌کند؛ این طرح فقط برای توضیح سازوکار است.

برای دیدن نتیجه، سفارش شمارهٔ ۴۲ را تصور کنید. در آن، شناسهٔ هنرجو ۷ و شناسهٔ دوره ۱۲ ثبت شده است. سایت با استفاده از این شناسه‌ها می‌تواند نام هنرجو و عنوان دوره را از جدول‌های مربوط پیدا کند و در صفحهٔ سفارش نشان دهد. اگر هنرجو بعداً فهرست خریدهای خود را باز کند، همین ارتباط به سایت کمک می‌کند سفارش‌های او را پیدا کند.

دیتابیس چگونه کار می‌کند؟

در همین مثال، برنامهٔ سایت درخواست‌هایی مانند «این سفارش را ثبت کن» یا «سفارش‌های هنرجوی شمارهٔ ۷ را نشان بده» می‌فرستد. نرم‌افزار مدیریت پایگاه داده درخواست را اجرا می‌کند و نتیجه را به برنامه برمی‌گرداند. هنرجو معمولاً با صفحهٔ سایت کار می‌کند و اطلاعات را همان‌جا می‌بیند.

جدول، ردیف و ستون یعنی چه؟

در مدل رابطه‌ای، داده‌ها در جدول‌ها سازمان‌دهی می‌شوند. هر ردیف یک مورد را نشان می‌دهد؛ مثلاً یک سفارش. هر ستون نوعی اطلاعات را مشخص می‌کند؛ مثلاً شمارهٔ سفارش یا شناسهٔ هنرجو. به یک ردیف، «رکورد» هم می‌گویند. این واژه‌ها برای فهم پایگاه دادهٔ رابطه‌ای مفیدند، اما نباید تصور کرد همهٔ پایگاه‌های داده الزاماً جدول دارند.

شناسه‌ای که هر ردیف را به‌طور یکتا مشخص می‌کند، در این مثال «کلید اصلی» است. شناسهٔ هنرجو در جدول سفارش‌ها به ردیفی در جدول هنرجویان اشاره می‌کند؛ این ستون می‌تواند به‌عنوان «کلید خارجی» تعریف شود. به کمک این ارتباط، برنامه اطلاعات مرتبط را بدون کپی‌کردن همهٔ جزئیات در هر سفارش کنار هم می‌خواند.

ثبت، جست‌وجو و تغییر اطلاعات

پایگاه داده فقط برای ذخیره‌کردن نیست. سایت پس از ثبت سفارش، اطلاعات آن را برای نمایش جزئیات یا تهیهٔ فهرست سفارش‌ها می‌خواند. اگر وضعیت سفارش تغییر کند، رکورد مربوط به‌روز می‌شود. حذف اطلاعات نیز عملی جداگانه است که باید متناسب با نیاز و قواعد کسب‌وکار انجام شود. این چهار کار اصلی را گاهی با نام CRUD، یعنی ایجاد، خواندن، به‌روزرسانی و حذف، می‌شناسند.

برای نمونه، درخواست «سفارش‌های هنرجوی شمارهٔ ۷ را نشان بده» یک پرس‌وجو است. نتیجه می‌تواند چند ردیف از جدول سفارش‌ها باشد. اگر تعداد سفارش‌ها زیاد شود، پیدا کردن سریع نتیجه به طراحی داده‌ها و ابزارهایی مانند ایندکس هم مربوط می‌شود؛ ایندکس راهی برای کمک به جست‌وجوی برخی داده‌هاست، نه جایگزینی برای خود جدول.

اگر نام جدول سفارش‌ها را orders بگذاریم و برای شمارهٔ سفارش، شناسهٔ دوره و شناسهٔ هنرجو به‌ترتیب از order_id، course_id و learner_id استفاده کنیم، یک پرس‌وجوی ساده چنین است:

SELECT order_id, course_id
FROM orders
WHERE learner_id = 7;

اگر هنرجوی شمارهٔ ۷ دو سفارش فرضی داشته باشد، نتیجهٔ این پرس‌وجو چنین خواهد بود:

order_idcourse_id
۴۲۱۲
۵۱۱۸

دستور بالا فقط شمارهٔ سفارش و شناسهٔ دوره را از ردیف‌های مربوط به این هنرجو می‌خواند. ثبت سفارش یا تغییر آن به دستورهای جداگانه نیاز دارد.

تفاوت داده، دیتابیس، DBMS و SQL چیست؟

این چهار اصطلاح هرکدام به بخش متفاوتی از کار با اطلاعات اشاره دارند:

اصطلاحمعنی در مثال سایت آموزشی
دادهیک مقدار، مانند «سفارش شمارهٔ ۴۲» یا عنوان یک دوره
دیتابیس یا پایگاه دادهمجموعهٔ سازمان‌یافتهٔ اطلاعات هنرجویان، دوره‌ها و سفارش‌ها
DBMS یا سامانهٔ مدیریت پایگاه دادهنرم‌افزاری که ذخیره، خواندن و تغییر داده‌ها را مدیریت می‌کند
SQLزبانی برای تعریف و پرس‌وجوی داده‌ها در بسیاری از سامانه‌های رابطه‌ای

پس SQL نام خود پایگاه داده نیست. برای مثال، MySQL و PostgreSQL نمونه‌هایی از سامانه‌های مدیریت پایگاه دادهٔ رابطه‌ای هستند و SQL زبانی است که برای کار با آن‌ها به کار می‌رود. اگر در جایی عبارت «دیتابیس SQL» را دیدید، بهتر است بپرسید منظور مدل رابطه‌ای است، زبان پرس‌وجو است یا یک محصول مشخص.

انواع دیتابیس را چگونه از هم تشخیص دهیم؟

یکی از راه‌های دسته‌بندی، مدل داده است؛ یعنی اطلاعات چگونه سازمان پیدا می‌کنند. دو مدلی که بیشتر در توضیح‌های مقدماتی دیده می‌شوند، رابطه‌ای و سندی هستند.

پایگاه دادهٔ رابطه‌ای

در این مدل، جدول‌ها و ارتباط میان آن‌ها محور طراحی‌اند. مثال هنرجو، دوره و سفارش از همین نوع است. وقتی اطلاعات به چند دستهٔ مرتبط تقسیم می‌شوند و برنامه مرتب به ارتباط میان آن‌ها نیاز دارد، مدل رابطه‌ای گزینه‌ای برای بررسی است. مستندات PostgreSQL جدول را مجموعه‌ای از ردیف‌ها با ستون‌های مشخص توصیف می‌کند. PostgreSQL، MySQL و SQLite نمونه‌های شناخته‌شدهٔ سامانه‌های رابطه‌ای‌اند.

پایگاه دادهٔ سندی و دیگر مدل‌های NoSQL

در پایگاه دادهٔ سندی، اطلاعات به‌صورت سندها در مجموعه‌ها نگهداری می‌شوند. MongoDB نمونه‌ای از این مدل است. مشخصات یک دوره را می‌توان به‌جای ستون‌های یک جدول، در سندی با فیلدهای مربوط به آن دوره تصور کرد. سندها می‌توانند ساختار منعطفی داشته باشند، اما «بی‌ساختار» نیستند: مستندات MongoDB امکان تعریف قواعد اعتبارسنجی برای سندها را هم توضیح می‌دهد.

NoSQL نام یک مدل واحد نیست؛ مدل‌هایی مانند سندی، کلید ـ مقدار و گراف را هم دربرمی‌گیرد. از طرف دیگر، «ابری»، «محلی»، «توزیع‌شده» یا «متن‌باز» پاسخ پرسش دیگری هستند: پایگاه داده کجا اجرا می‌شود، چگونه گسترش می‌یابد یا با چه مجوزی عرضه شده است. این ویژگی‌ها را نباید در کنار «رابطه‌ای» و «سندی» به‌عنوان مدل‌های هم‌ردیف گذاشت. هیچ‌یک از این برچسب‌ها نیز به‌تنهایی سرعت یا مناسب‌بودن یک راه‌حل را تعیین نمی‌کند.

دیتابیس با اکسل چه تفاوتی دارد؟

صفحه‌گسترده‌ای مانند اکسل برای ثبت و بررسی یک فهرست کوچک، محاسبه یا تحلیل دستی بسیار مفید است. حتی می‌توان در آن جدول‌هایی شبیه داده‌های پایگاه داده ساخت. اما وقتی یک سایت باید هم‌زمان سفارش‌های تازه ثبت کند، ارتباط میان هنرجو و دوره را نگه دارد و به درخواست‌های مکرر برنامه پاسخ دهد، سامانهٔ مدیریت پایگاه داده ابزار مناسب‌تری برای این کار است.

یک فایل اکسل می‌تواند مجموعه‌ای منظم از داده‌ها باشد. با این حال، برای برنامه‌ای که سفارش‌ها را پیوسته ثبت و بازیابی می‌کند، جای سامانهٔ مدیریت پایگاه داده را نمی‌گیرد. اگر فقط فهرست دوره‌های پیشنهادی را برای بررسی شخصی می‌نویسید، صفحه‌گسترده کافی است. وقتی همان اطلاعات وارد فرایند خرید، دسترسی هنرجو و پیگیری سفارش در سایت می‌شود، پایگاه داده و نرم‌افزار مدیریت آن به کار می‌آیند. مقایسهٔ اوراکل میان دیتابیس و صفحه‌گسترده نیز به تفاوت در شیوهٔ کار با داده و دسترسی کاربران می‌پردازد.

برای شروع، کدام پایگاه داده مناسب‌تر است؟

پیش از انتخاب نام محصول، مسئله را روشن کنید: چه داده‌هایی دارید، کدام اطلاعات به هم مربوط‌اند، برنامه چگونه به آن‌ها دسترسی دارد و چه مقدار نگهداری از سامانه بر عهدهٔ شماست. فهرست محبوب‌ترین نام‌ها بدون پاسخ به این پرسش‌ها راهنمای انتخاب خوبی نیست.

SQLite سامانه‌ای رابطه‌ای است که برای کار با آن به فرایند سرور جداگانه نیاز نیست. MySQL و PostgreSQL هم گزینه‌های رابطه‌ای رایج‌اند که در برنامه‌های گوناگون استفاده می‌شوند. MongoDB زمانی ارزش بررسی دارد که مدل سندی با شکل داده و نیاز برنامه سازگار باشد. برای انتخاب نهایی، ساختار داده، نوع درخواست‌های برنامه و توان نگهداری سامانه را کنار هم بسنجید. نام یک مدل یا محصول، به‌تنهایی سرعت یا مناسب‌بودن آن را مشخص نمی‌کند.

پس از انتخاب، طراحی مناسب و نگهداری را فراموش نکنید. مشخص‌کردن اطلاعات ضروری هر سفارش، تعریف ارتباط‌ها و برنامه‌ریزی برای پشتیبان‌گیری بخشی از کار با داده است. پشتیبان به بازیابی اطلاعات در صورت از دست رفتن یا آسیب‌دیدن آن‌ها کمک می‌کند؛ صرفِ داشتن دیتابیس، نسخهٔ پشتیبان ایجاد نمی‌کند.

پرسش‌های متداول دربارهٔ دیتابیس

دیتابیس سایت کجاست؟

برنامهٔ سایت به پایگاه داده دسترسی دارد، اما کاربر معمولاً داده‌ها را از طریق صفحه‌های سایت می‌بیند. محل اجرای پایگاه داده به معماری سایت بستگی دارد؛ می‌تواند همراه برنامه یا در محیطی جداگانه باشد. برای فهم کارکرد آن، مهم‌تر از محل فیزیکی این است که برنامه بتواند اطلاعات لازم را ثبت و بازیابی کند.

آیا همهٔ دیتابیس‌ها جدول دارند؟

خیر. جدول، ردیف و ستون ویژگی‌های مدل رابطه‌ای هستند. پایگاه دادهٔ سندی داده‌ها را به شکل سند و مجموعه سازمان‌دهی می‌کند و مدل‌های دیگری هم وجود دارند. بنابراین تشبیه هر دیتابیس به یک فایل اکسل، فقط بخشی از تصویر را نشان می‌دهد.

فرق DBMS و SQL چیست؟

DBMS نرم‌افزاری است که کارهای مربوط به داده را مدیریت می‌کند. SQL یک زبان برای تعریف، خواندن و تغییر داده‌ها در بسیاری از DBMSهای رابطه‌ای است. MySQL و PostgreSQL نام محصول‌اند؛ SQL نام زبان است.

آیا برای کار با دیتابیس باید برنامه‌نویس بود؟

برای استفادهٔ روزمره از یک سایت، خیر؛ صفحه‌های سایت کار ثبت و نمایش داده را انجام می‌دهند. اما طراحی پایگاه داده یا ساخت برنامه‌ای که به آن متصل شود، به دانش فنی نیاز دارد. اگر هدف فقط مدیریت یک فهرست شخصی است، شاید هنوز به چنین کاری نیاز نباشد.

آیا دیتابیس همیشه سرور جدا می‌خواهد؟

خیر. SQLite نمونه‌ای از پایگاه داده‌ای است که بدون فرایند سرور جداگانه کار می‌کند. محصولات و معماری‌های دیگر ممکن است از سرور پایگاه داده استفاده کنند. بنابراین «پایگاه داده» را باید از «محل یا شیوهٔ اجرای آن» جدا دانست.

SQL بهتر است یا NoSQL؟

مقایسهٔ مستقیم این دو دقیق نیست: SQL زبان رایج کار با پایگاه داده‌های رابطه‌ای است؛ NoSQL به گروهی از مدل‌های داده اشاره می‌کند. برای انتخاب ابزار، شکل اطلاعات، ارتباط میان آن‌ها و پرس‌وجوهای موردنیاز برنامه را مشخص کنید و بعد سراغ محصول بروید.

در سایت آموزشی، ذخیره‌شدن شمارهٔ سفارش به‌تنهایی کافی نیست. برنامه باید بتواند آن را به هنرجو و دورهٔ درست وصل کند تا خرید در حساب همان فرد نمایش داده شود. هنگام طراحی یک سایت مشابه، همین پرسش‌های ساده نقطهٔ شروع‌اند: چه اطلاعاتی ثبت می‌شود، کدام داده‌ها به هم مربوط‌اند و برنامه بعداً چگونه آن‌ها را پیدا می‌کند؟ پاسخ این‌ها مسیر انتخاب پایگاه داده و ابزار مدیریت آن را روشن‌تر می‌کند.

سایتت رو برای دیده‌شدن آماده کن

با امکانات سئوی دوریفای سایت آموزشی‌ات رو بساز و دوره‌هات رو بفروش؛ بدون دردسر فنی و خرید جداگانه‌ی هاست و دامنه. همین الان بسازش

مطالب پیشنهادی