بازگشت به بلاگ
مسیر یادگیریطراحی دوره آموزشی

طراحی مسیر یادگیری دانشجو از شروع تا پایان دوره؛ راهنما و نمونه آماده

دوریفای۱۲ دقیقه زمان برای مطالعه
طراحی مسیر یادگیری دانشجو از شروع تا پایان دوره؛ راهنما و نمونه آماده
طراحی مسیر یادگیری دانشجو از شروع تا پایان دوره؛ راهنما و نمونه آماده

طراحی مسیر یادگیری دانشجو از شروع تا پایان دوره؛ راهنما و نمونه آماده

دانشجو پس از ثبت‌نام باید بداند از کجا شروع کند، در هر مرحله چه کاری انجام دهد و چه زمانی آماده مرحله بعد است. برای طراحی مسیر یادگیری دانشجو، سطح ورودی و نتیجه نهایی را مشخص کنید؛ مهارت‌ها را به ترتیب پیش‌نیاز بچینید و برای هر مرحله تمرین، معیار عبور و شیوه بازخورد بگذارید. پایان دوره را هم با یک خروجی قابل بررسی تعریف کنید. با این نقشه، مدرس می‌داند هر درس به کدام هدف کمک می‌کند و دانشجو می‌بیند قدم بعدی‌اش چیست.

مسیر یادگیری چه تفاوتی با فهرست سرفصل‌ها دارد؟

سرفصل می‌گوید دوره درباره چه موضوع‌هایی است. مسیر یادگیری نشان می‌دهد دانشجو از وضعیت فعلی‌اش چگونه به توانایی مورد نظر می‌رسد. برای مثال، «ضبط و تدوین ویدئو» یک سرفصل است؛ اما «پس از دیدن نمونه و انجام تمرین، یک ویدئوی آموزشی سه‌دقیقه‌ای ضبط کند که صدا و تصویر آن برای فهم درس کافی باشد» یک مرحله در مسیر یادگیری است. در دومی، فعالیت و نشانه موفقیت هم معلوم‌اند.

دانشجو باید بتواند نقطه شروع، نتیجه نهایی، ترتیب مرحله‌ها، زمان تقریبی، تمرین هر مرحله، روش دریافت بازخورد و شرط اتمام را در مسیر ببیند. برای نشان دادن این‌ها نمودار پیچیده لازم نیست. یک جدول کوتاه هم می‌تواند به دو پرسش او پاسخ دهد: «اکنون کجا هستم؟» و «بعد چه کنم؟»

گام اول: سطح ورودی و پیش‌نیازها را بشناسید

پیش از چیدن درس‌ها مشخص کنید دانشجو برای رسیدن به خروجی دوره چه چیزهایی را باید از قبل بلد باشد. مدرک یا سابقه کاری به‌تنهایی سطح او را نشان نمی‌دهد؛ یک کار کوچک، پاسخ به چند پرسش یا نمونه‌کار به شناخت توانایی فعلی‌اش کمک می‌کند. در دوره ساخت مینی‌دوره، می‌توانید از دانشجو بخواهید موضوع آموزش خود را در یک جمله توضیح دهد و اگر پیش‌تر چیزی آموزش داده است، نمونه‌ای از آن را ارائه کند.

پیش‌نیازها را نیز دقیق بنویسید. «آشنایی با کامپیوتر» مبهم است، ولی «توانایی نوشتن متن در یک فایل و بارگذاری آن» قابل فهم است. اگر مهارتی ضروری است و بخشی از مخاطبان آن را ندارند، یک درس آماده‌ساز یا تمرین کوتاه پیش از شروع مسیر اصلی بگذارید. اگر دانشجویی همان مهارت را نشان داد، لازم نیست او را وادار کنید تمام محتوای مقدماتی را دوباره ببیند.

نتیجه سنجش ورودی را به یک تصمیم تبدیل کنید: شروع از مسیر اصلی، گذراندن بخش آماده‌ساز یا عبور از مقدمه و رفتن به تمرین پیشرفته‌تر. شرط هر مسیر را پیش از اجرای دوره روشن کنید تا انتخاب به سلیقه مدرس وابسته نشود.

گام دوم: خروجی نهایی را به یک کار قابل مشاهده تبدیل کنید

پیش از نوشتن فهرست ویدئوها، جمله «دانشجو در پایان دوره می‌تواند...» را کامل کنید. فعل‌هایی مانند «بداند» و «آشنا شود» برای طراحی درس کافی نیستند، چون نشان نمی‌دهند چه چیزی باید بررسی شود. به جای «با طراحی دوره آشنا شود» بنویسید «برای یک موضوع آموزشی، مخاطب، نتیجه یادگیری، ترتیب درس‌ها و تمرین پایانی را در یک طرح یک‌صفحه‌ای مشخص کند».

بعد مشخص کنید دانشجو با چه کاری این توانایی را نشان می‌دهد: پروژه، اجرای کوتاه، تحلیل یک نمونه یا مجموعه‌ای از تمرین‌ها. معیار بررسی را هم از ابتدا بنویسید. در مثال طرح یک‌صفحه‌ای، بررسی کنید آیا مخاطب مشخص است، نتیجه با فعل قابل مشاهده نوشته شده، هر درس به آن نتیجه کمک می‌کند و تمرین پایانی همان توانایی را می‌سنجد یا نه. مرکز ابرلی دانشگاه کارنگی ملون نیز بر هماهنگی هدف یادگیری، سنجش و فعالیت آموزشی تأکید می‌کند.

از پایان دوره به عقب برگردید: اگر پروژه پایانی به مهارتی نیاز دارد، پیش از آن باید فرصت تمرین و دریافت بازخورد وجود داشته باشد. اگر بخشی از محتوا در هیچ تمرین یا خروجی اثر ندارد، جای آن را دوباره بررسی کنید. راهنمای طراحی دوره دانشگاه کرنل نیز همین ترتیب را پیشنهاد می‌کند: ابتدا نتیجه یادگیری، سپس شیوه سنجش و در ادامه فعالیت‌های آموزشی.

گام سوم: مهارت‌ها را به ترتیب پیش‌نیاز بچینید

اکنون خروجی نهایی را به چند توانایی کوچک‌تر بشکنید. برای ساخت یک مینی‌دوره، دانشجو باید ابتدا مخاطب و مسئله او را بشناسد، بعد نتیجه یادگیری را بنویسد، درس‌ها را مرتب کند و سرانجام یک نمونه درس بسازد. ضبط نمونه درس پیش از روشن شدن مخاطب و نتیجه، ممکن است به تولید محتوایی برسد که جایی در دوره ندارد. این وابستگی‌ها ترتیب ماژول‌ها را تعیین می‌کنند، نه جذابیت عنوان درس‌ها.

برای هر ماژول یک نقطه عطف بگذارید؛ یعنی خروجی‌ای که دانشجو بتواند نشان دهد. «پایان بخش دوم» چیزی درباره یادگیری او نمی‌گوید، اما «تحویل نقشه سه درس و توضیح ارتباط هر درس با نتیجه دوره» می‌گوید. مرحله‌ها را آن‌قدر خرد نکنید که هر کار ساده به توقف و تأیید جداگانه نیاز داشته باشد. ماژول طولانی بدون خروجی میانی هم تشخیص مشکل را عقب می‌اندازد.

زمان تقریبی هر مرحله را بر اساس همه کارهای دانشجو بنویسید، نه فقط مدت ویدئو. اگر دیدن درس ۲۰ دقیقه و انجام تمرین حدود یک ساعت زمان می‌برد، نشان دادن تنها «۲۰ دقیقه» انتظار نادرستی می‌سازد. این زمان‌ها برآوردند و پس از اجرای آزمایشی می‌توان آن‌ها را با تجربه واقعی دانشجویان اصلاح کرد.

گام چهارم: برای هر مرحله، تمرین و بازخورد بگذارید

دانشجو با انجام کار و دریافت بازخورد درباره همان کار، پیشرفت خود را می‌سنجد. برای هر هدف، تمرینی بگذارید که همان مهارت را به کار بگیرد. اگر هدف «نوشتن نتیجه یادگیری» است، پاسخ دادن به پرسش چندگزینه‌ای درباره تعریف آن کافی نیست؛ دانشجو باید نتیجه‌ای بنویسد و آن را با معیارهای روشن بازبینی کند.

لازم نیست همه تمرین‌ها مفصل باشند. یک پیش‌نویس، توضیح کوتاه برای یک انتخاب یا اصلاح نمونه‌ای ناقص نیز می‌تواند شاهد یادگیری باشد. نکته این است که مدرس و دانشجو بدانند در خروجی دنبال چه بگردند. بازخورد هم بهتر است به کار بعدی راه بدهد: «مخاطب را مشخص کرده‌ای؛ حالا فعلِ نتیجه را طوری تغییر بده که بتوانیم آن را در پروژه پایانی مشاهده کنیم» از «بیشتر دقت کن» مفیدتر است.

برای عبور از مرحله، معیار حداقلی تعیین کنید. مثلاً تا وقتی نتیجه یادگیری و تمرین پایانی به هم مربوط نیستند، دانشجو به ساخت درس نرسد؛ ابتدا همان پیوند را اصلاح کند. شرط عبور باید به مهارت مربوط باشد، نه صرفاً تعداد کلیک‌ها یا مدت تماشای محتوا.

گام پنجم: پیشرفت را دنبال کنید و برای توقف‌ها راه داشته باشید

پس از شروع دوره، ببینید دانشجو کجا پیش می‌رود و کجا متوقف می‌شود. تحویل تمرین، کیفیت خروجی، تکرار یک خطا و فاصله میان دو مرحله، هر کدام بخشی از این تصویر را نشان می‌دهند. تماشای همه ویدئوها به‌تنهایی نشان نمی‌دهد دانشجو توانایی مورد نظر را به دست آورده است. برای پیگیری می‌توانید از گزارش سامانه آموزشی، یک فایل ساده یا بررسی دوره‌ای تکلیف‌ها استفاده کنید.

برای هر توقف، یک پاسخ از پیش طراحی کنید. اگر دانشجو در نوشتن هدف دوره مشکل دارد، نمونه اصلاح‌شده و یک تمرین کوتاه‌تر ببیند و دوباره تلاش کند. اگر مسئله فقط عقب افتادن از برنامه است، مشخص کنید کدام تمرین‌ها برای ادامه ضروری‌اند و کدام بخش‌ها را می‌تواند بعداً مرور کند. پیگیری مؤثر یعنی پیام یا راهنمایی متناسب با مانع، نه فرستادن یک یادآوری یکسان برای همه.

مسیر سریع‌تر نیز باید بر پایه شواهد باشد. کسی که در سنجش ورودی و تمرین اول توانایی لازم را نشان داده، می‌تواند از توضیح مقدماتی عبور کند؛ اما همچنان باید خروجی مرحله را تحویل دهد. به این ترتیب، مسیر برای دانشجوی باتجربه کوتاه‌تر می‌شود بی‌آنکه معیار یادگیری عوض شود.

گام ششم: پایان دوره و قدم بعدی را از ابتدا روشن کنید

«تمام کردن دوره» را دقیق تعریف کنید. آیا دانشجو باید تمرین‌های کلیدی را تحویل دهد، پروژه پایانی را با معیار مشخص به پایان برساند یا اصلاح‌های خواسته‌شده را نیز انجام دهد؟ پاسخ را همان ابتدای دوره در اختیار او بگذارید. این شفافیت جلوی وضعیتی را می‌گیرد که دانشجو همه درس‌ها را دیده، اما نمی‌داند آیا دوره را واقعاً گذرانده است یا نه.

پروژه پایانی بهتر است به همان توانایی وعده‌داده‌شده در شروع دوره نزدیک باشد. اگر وعده دوره طراحی یک مینی‌دوره است، خروجی می‌تواند طرح مسیر و یک نمونه درس باشد. برای بررسی آن، چند معیار کوتاه کافی است: مخاطب و مسئله روشن‌اند؛ ترتیب درس‌ها منطقی است؛ برای هر هدف تمرینی مرتبط وجود دارد؛ نمونه درس قابل فهم است. می‌توانید برای هر معیار وضعیت «نیازمند اصلاح» یا «آماده» ثبت کنید و دقیق بگویید دانشجو چه چیزی را باید تغییر دهد.

پس از تحویل پروژه، قدم بعدی را هم مشخص کنید: اصلاح کار بر پایه بازخورد، اجرای آزمایشی با چند یادگیرنده یا رفتن به سراغ مهارت مکمل. دانشجو با این راهنما می‌داند پس از دریافت ارزیابی چه کاری انجام دهد.

نمونه مسیر یادگیری برای یک دوره فرضی

جدول زیر نمونه‌ای برای دوره «ساخت یک مینی‌دوره آموزشی» است. زمان‌ها و معیارها فقط برای نشان دادن روش طراحی‌اند؛ آن‌ها را با سطح مخاطب، حجم تمرین و شیوه بازخورد دوره خود تنظیم کنید.

مرحلهپیش‌نیازهدف قابل سنجشفعالیت و خروجیمعیار عبورزمان تقریبیبازخورد
شروعتوانایی توضیح موضوع تخصصی خودمخاطب و یک مسئله آموزشی مشخص را انتخاب کندپاسخ به پرسش‌های ورودی و نوشتن شرح کوتاه مخاطبمخاطب و مسئله به‌قدری مشخص باشند که بتوان برایشان درس طراحی کرد۳۰ تا ۴۵ دقیقهراهنمای انتخاب مسیر اصلی یا تمرین آماده‌ساز
مرحله ۱: نتیجه دورهتعیین مخاطب و مسئلهیک نتیجه یادگیری قابل مشاهده بنویسدبررسی دو نمونه و نوشتن نتیجه دورهنتیجه با کاری که دانشجو در پایان انجام می‌دهد بیان شده باشد۱ تا ۲ ساعتنظر کوتاه روی وضوح فعل و امکان سنجش
مرحله ۲: نقشه درس‌هانتیجه قابل سنجشسه درس را بر پایه پیش‌نیاز مرتب کندتهیه نقشه درس‌ها و یک تمرین برای هر درسترتیب درس‌ها قابل توضیح و تمرین‌ها با نتیجه مرتبط باشند۲ تا ۳ ساعتاشاره به یک شکاف یا جابه‌جایی لازم در ترتیب
مرحله ۳: نمونه درسنقشه تأییدشدهیک درس کوتاه همراه با تمرین بسازدتولید نمونه درس و دریافت نظر آزمایشیتوضیح برای مخاطب روشن و تمرین قابل انجام باشد۳ تا ۵ ساعتبازخورد درباره فهم درس و کیفیت تمرین
پایان: پروژهنمونه درس و اصلاح‌های لازمطرح مینی‌دوره و نمونه درس را یکجا ارائه کندتحویل پروژه نهاییمخاطب، نتیجه، ترتیب و تمرین‌ها با هم هماهنگ باشند۱ تا ۲ ساعتارزیابی با معیارهای اعلام‌شده و پیشنهاد اصلاح بعدی

برای دوره خودتان می‌توانید همین قالب را کپی کنید و پیش از تولید محتوا پر کنید:

مرحلهپیش‌نیازدانشجو چه کاری را می‌تواند انجام دهد؟تمرین و خروجیمعیار عبورزمان تقریبیشیوه بازخورد
نام مرحلهدانش یا خروجی لازمیک فعل قابل مشاهده و نتیجه مشخصکاری که دانشجو تحویل می‌دهدنشانه قابل بررسیِ آمادگی برای مرحله بعدزمان درس و تمرینچه کسی، چه زمانی و درباره چه چیزی پاسخ می‌دهد

وقتی جدول آماده شد، آن را از نگاه دانشجو بخوانید. آیا می‌تواند مرحله فعلی، خروجی مورد انتظار و کار بعد از بازخورد را پیدا کند؟ اگر پاسخ یکی از این پرسش‌ها روشن نیست، همان بخش از مسیر را کامل کنید.

مسیر را چگونه به دانشجو نشان دهیم؟

در صفحه شروع دوره، یک نمای کوتاه از مرحله‌ها و نتیجه پایانی بگذارید. سپس در ابتدای هر ماژول، پیش‌نیاز، کار اصلی، زمان تقریبی و معیار عبور را نشان دهید. وضعیت‌هایی مانند «شروع‌نشده»، «در حال انجام»، «منتظر بازخورد» و «آماده مرحله بعد» به دانشجو کمک می‌کنند جای خود را بفهمد؛ البته فقط وقتی معنای هر وضعیت و کار بعدی روشن باشد.

اگر سامانه آموزشی امکان نمایش مسیر و ثبت تکلیف دارد، از همان استفاده کنید. در غیر این صورت، یک صفحه ثابت برای نقشه مسیر و روشی مشخص برای تحویل تمرین و دریافت بازخورد هم کافی است. دانشجو باید در هر دو حالت بداند قدم بعدی چیست و چه چیزی عبور او را به مرحله بعد تعیین می‌کند.

سه اشتباه که مسیر را مبهم می‌کند

اول، ترتیب درس‌ها را فقط از روی موضوعات کتاب یا محتوای آماده تعیین نکنید. ببینید دانشجو برای خروجی نهایی به چه توانایی‌هایی نیاز دارد و هر درس به کدام‌یک کمک می‌کند. دوم، پیشرفت را با تماشای ویدئو یا گذشتن زمان یکی نگیرید؛ تمرین و بازخورد تصویر روشن‌تری از آمادگی دانشجو می‌دهند. سوم، پروژه‌ای در پایان نگذارید که دانشجو فرصت تمرین اجزای آن را نداشته است. اگر پروژه نهایی شامل طراحی، اجرا و ارزیابی است، هر سه را در طول دوره تمرین دهید.

پرسش‌های متداول

آیا مسیر یادگیری باید برای همه دانشجویان یکسان باشد؟

هدف نهایی و معیار موفقیت می‌تواند یکسان باشد، اما نقطه شروع و مقدار تمرین لازم برای همه یکسان نیست. سنجش ورودی کمک می‌کند برای دانشجوی تازه‌کار بخش آماده‌ساز و برای دانشجوی باتجربه امکان عبور از توضیح مقدماتی بگذارید. عبور از یک بخش باید با نشان دادن مهارت همراه باشد.

اگر دانشجو از برنامه عقب افتاد، چه کنیم؟

نخست مانع را مشخص کنید: کمبود پیش‌نیاز، دشواری تمرین، ابهام در بازخورد یا کمبود زمان. سپس تمرین جبرانی، نمونه حل‌شده یا برنامه کوتاه‌تری برای رسیدن به مرحله ضروری بعدی بدهید. فرستادن همان درس‌ها برای بار دوم، بدون شناخت مانع، لزوماً مشکل را حل نمی‌کند.

مدت هر مرحله را چگونه تعیین کنیم؟

زمان دیدن محتوا، انجام تمرین، دریافت بازخورد و اصلاح را با هم در نظر بگیرید. پیش از انتشار، یک اجرای آزمایشی کوچک یا بررسی کار چند دانشجو می‌تواند برآورد را بهتر کند. پس از شروع دوره نیز زمان‌های اعلام‌شده را با داده واقعی و دشواری تمرین‌ها بازبینی کنید.

آیا دیدن همه درس‌ها برای پایان دوره کافی است؟

اگر هدف دوره کسب یک مهارت است، دیدن درس‌ها به‌تنهایی کافی نیست. پایان باید با خروجی قابل بررسی، مانند تمرین‌های کلیدی یا پروژه پایانی، تعریف شود. معیار پذیرش آن خروجی را از ابتدا به دانشجو بگویید.


تو آموزش بده؛ درگیر راه‌اندازی سایت نشو

دوریفای سایت، هاست و دامنه رو آماده می‌کنه تا تو راحت‌تر روی آموزش‌هات تمرکز کنی و دوره‌هات رو امن بفروشی. سایتت رو بساز

مطالب پیشنهادی